Os irmáns Timiraos Cervo
Manuel e Emilio Timiraos Cervo foron dous irmáns de Viveiro vinculados ao movemento obreiro e á UGT durante a Segunda República. Manuel (mariño mercante) e Emilio (carpinteiro) formaron parte dunha sociedade na que a organización sindical e a participación política adquiriran unha importante presenza.
Tras o golpe militar de 1936, ambos foron vítimas da represión franquista. Manuel, de 33 anos, foi sometido a un proceso militar e condenado a morte. Foi fusilado en Lugo o 10 de novembro de 1936. Emilio, secretario local da UGT en Viveiro e tamén vinculado ao PCE, foi encarcerado e posteriormente executado en Lugo, cando tiña 29 anos.
Na segunda imaxe podemos ver o anuncio publicado en El Compostelano, no que se informa de que el e outras persoas foron pasadas polas armas en abril de 1937. A súa figura está presente na exposición permanente “O Vello Cárcere: da Guerra á Posguerra”, onde se recolle o testemuño das cartas que os presos enviaban ás súas familias e nas que se referían á prisión como o “Hotel Canalejas”.
Pouco coñecemos aínda das súas vidas antes da represión. Mais os seus nomes, as súas profesións e o seu compromiso sindical están ben documentados e forman parte da historia local. En xuño de 2026, os nomes de Emilio e Manuel Timiraos Cervo foron incorporados ao Memorial da Praza dos Catro Liñaxes (Viveiro), dedicado ás persoas represaliadas de Viveiro e Ourol, contribuíndo así a recuperar e manter viva a memoria dos que foron perseguidos e silenciados.